Curiosity of the Week: 2 fabelachtige zoutvaatjes
In de zeventiende eeuw nam men dingen graag met een korreltje zout. En dat zout zat vaak in waanzinnige zilveren zoutvaatjes. Want zout was kostbaar, dus daar moest mee gepronkt worden. Lees meer over dit unieke setje zoutvaatjes.
1084
post-template-default,single,single-post,postid-1084,single-format-standard,qode-quick-links-1.0,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode_grid_1300,footer_responsive_adv,qode-content-sidebar-responsive,qode-theme-ver-13.8,qode-theme-bridge,wpb-js-composer js-comp-ver-5.4.7,vc_responsive
Adam van Vianen, Twee zoutvaten met saterfiguren, 1621/1622, zilver.

2 fabelachtige zoutvaatjes

Tegenwoordig zit er in bijna alles zout. In pindakaas, pizza’s en zelfs in mijn Ice Tea Green bleek zout te zitten. Vroeger was zout echter een zeldzaam goed. Kon je je in de 17e eeuw zout permitteren? Dan moest daar mee gepronkt worden.

Zoutvaatjes werden daarom vaak van kostbare materialen gemaakt en hadden de meest uitbundige vormen. Zo ook de twee zoutvaatjes die de Nederlandse zilversmid Adam van Vianen (1568 – 1627) maakte en die nu deel uitmaken van de collectie van het Rijksmuseum in Amsterdam.

Kwabstijl-koningen

Adam van Vianen, Kan met deksel, verguld zilver, 1614, Rijksmuseum Amsterdam.

Adam van Vianen, kan met deksel, verguld zilver, 1614, Rijksmuseum Amsterdam.

Adam van Vianen en zijn broer Paulus (ca. 1570 – 1613) werkten allebei als zilversmid en speelden een belangrijke rol in de ontwikkeling van de kwabstijl: een decoratieve stijl die vooral in Noord-Europa populair was. De kwabstijl herken je aan de organische, asymmetrische en vloeiende lijnen, gecombineerd met motieven van zeewezens, maskers en andere fantasievormen.

Deze excentrieke en uitbundige stijl zag je vooral veel in zilverwerk en de gebroeders Vianen blonken uit in het ontwerpen en maken van de meest fantastische zilveren kwab-objecten.

Een korreltje zout

Ook in de twee zoutvaten met saterfiguren zie je de combinatie van vloeiende vormen, maskers en mythische wezens duidelijk terug. Stel je toch eens voor dat je deze twee zoutvaatjes op tafel hebt staan. Dat lijkt mij een zeer goede reden om alles met een korreltje zout te nemen.

Adam bracht overigens het grootste deel van zijn leven door in zijn geboortestad Utrecht. Paulus was reislustiger en werkte in de laatste jaren van zijn leven voor keizer Rudolf II in Praag (die van het fruitportret). Toen Paulus in 1613 overleed maakte Adam ter nagedachtenis aan zijn broer de bovenstaande vergulde kan, ook deze kan je in het Rijksmuseum bewonderen.

Verwonder je ook over:

Eileen Gray, Pirogue Chaise Longue, 1919-20, Virginia Museum of Fine Arts, Virginia.

Eileen Gray, Pirogue Chaise Longue, 1919-20, Virginia Museum of Fine Arts, Virginia.

Curiosity of the Week: de kanobank van Eileen Gray

Curiosity of the week: Moustache cup

Over alchemisten die er maar een zooitje van maken